یا هو

طریقت قادری که در ایران .ترکیه .عراق .افغانستان .÷اکستان .و هندوستان گسترده است .وجود خود را مدیون اموزش های ((شیخ عبد القادر گیلانی ))است .با این حال واقعیت این است که به گواه تاریخ این فقیه حنبلی قرن ششم هجری طریقتی را پایه گذاری نکرده است و این مهمرا به نسل های بعدی از مریدانش واگذاشت و قادریه تنها از قرن نهم هجری به شکل یک طریقت منسجم در امد .

این طریقت از معدود طریقت های درویشی است که مراسم ذکر ان با خوارق عادات همراه می شود .اما انجام این کارها ((همیشگی نبوده و به اجازه خلیفه و مرحله شور و وجد و شوق درویشان بستگی دارد )).

قادریه به دو شاخه عمده تقسیم می شود ((طالبانی )) و دیگری ((کسنزانی)) .این مراسم به طور معمول هر جمعه در محفل درویشان برگزار می شود .گذشته از ان روزهای مبارک در تقویم مذهبی چون عید قربان .مولود پیامبر (ص) و معراج(28 رجب) نیز می توانند موقعیت های مناسبی برای اجرای این مراسم به حساب ایند .حضور درویشان به روی صحنه و در برابر تماشاچیان لطمه ای به اصالت و کیفیت کار انها وارد نمی کند چرا که درویشان قادری عموما" مردم عادی را از تماشای خود منع نمی کنند .گاه حتی به خصوص در اعیاد مذهبی با نصب بلندگو در خارج خانقاه و پخش صدای مراسم برای تمام محله در ارتباط گیری با مردم عادی اصرار نیز می ورزند .

هر ذکر قادری از دو قسمت تشکیل می شود ((تهلیل یا نشسته)) و ((ذکر توحید یا قیام )) ذکر تهلیل با یک اواز با وزن ازاد شروع می شود که بیشتر به صورت گفتاری _اوازی است .کلام این بخش شامل صلوات .ذکر نام اولیا و معصومین و غیره است .بعد از ان نوبت به چند اواز موزون می رسد که می تواند تمام ذکر تهلیل را در بر گیرد .هر اواز شامل یک تم کوتاه چند میزانی است بر روی اشعار کلاسیک فارسی یا کردی کهبه همراه چند دف مکرارا" اجرا می شود .قطعات پیچیده تر چیزی از یک تصنیف کم ندارد .از معروفترین انها می توان به ((ما در دو جهان غیر خدا کاری نداریم)).((از من چرا رنجیده ای )) و ((باز هوای وطنم ارزوست )) اشاره کرد .این بخش با تاثیر گذا ری عمیقی که ناشی از قدرت مقاومت ناپذیر ریتم های اجرا شده توسط دف های پر طنین است .نوعی سماع صوفیانه محسوب می شود .

ذکر ها در خانقاه به دو شیوه با ساز و بدون ساز اجرا می شوند انهایی که جنبه شور انگیز دارند و در ابتدای کار شروع می شوند بدون ساز هستند  مثل الله .سبحان الله و... که چیزی حدود صد بار به صورت دسته جمعی اجرا می شود و بعد وارد ذکر با ساز می شوند (ذکر از مرحله تحلیل یا نشسته اغاز می شود و با مرحله قیام به پایان می رسد ) و باز در یک دسته بندی ذکر ها به دو بخش فردی و جمعی تقسیم می شود .البته نمی توان کسی را که مناقب تلویحی را با ساز می خواند ذاکر نامید زیرا هر کدام از این واژه ها جایگاهی برای خود دارند  که نباید به اشتباه انها را با هم ترکیب کرد.

         اللهم صل علی سیدنا محمد الوصف و الوحی و الرساله و الحکمه و علی اله و صحبه و سلم

                                                              تسلیما 

موسیقی مذهبی شامل گونه های فراوانی می باشد که موسیقی خانقاهی و تکیه ها از ان جمله اند که به دو شکل سازی و اوازی اجرا می شود .

موسیقی خانقاهی  نوعی موسیقی مذهبی می باشد که بین دراویش رواج دارد این مو سیقی در خانقاه همراه با خواندن اشعار و اذکار عرفانی نواخته می شود .در بین بیشتر فرقه ها دف جایگاهی اساسی دارد و ان نوع جذبه خاص را ایجاد می کند که در نهایت منتهی به سماع و شوری دیگر می گردد

   نزدیکان را بیش بود حیرانی       کایشان دانند سیاست سلطانی

اهل مصر زندیقش می خواندند  و از او نزد متوکل خلیفه عباسی سعایت کردند .متوکل او را به بغداد اورد و بند بر پای او نهاد و او را چهل شبانه روز به زندان افکندند پس از ان که از زندان بیرونش اوردند  شرحی درباره خود و کرامتش گفت .متوکل بگریست و جمله ارکان دولت در  فصاحت او حیران ماندند و خلیفه مرید او شد.

عطار شرحی بر کرامات او بدین گونه نوشته است :با جماعتی در کشتی نشست و گوهری از بازرگانی گم شد همه گفتند که با اوست و او را استخفاف می کردند  چ.ن کار از حد بگذشت ذو النون گفت ((خدایا تو می دانی )) پس از ان هزار ماهی از دریا سر  بر کردند  هر یک گوهری در دهان بر گرفته  ذوالنون یکی بگرفت و بدیشان  داد اهل کشتی چون چنان دیدند  در پایش افتادند و عذر خواسته و از ان پس ذوالنونش خواندند  

((انکه عارفتر  است به خدا تحیر او به خدا سخت تر است و بیشتر  از جهت انکه هر که به افتاب نزدیکتر بود به افتاب متحیر تر تا به جایی رسد که او او نبود))

 چون قدسیان در اسمان با دف ثنایت می کنند

                                         حق حق زنان هو هو کنان با دف صدایت می کنند 

  گروه درویش بدینوسیله به اطلاع می رساند:

برگزاری نشست دف و دفنوازی جهت اشنایی با اساتید و هنر مندان این عرصه .بررسی شیوه های اصیل دفنوازی .برگزلری  اجرا های هنر جویی و...

دوشنبه های اخر هر ماه  از ساعت ۲۱ لغایت ۲۳

مکان :کرج میدان سپاه روبروی مخابرات مرکزی اموزشگاه موسیقی اشراق

علاقه مندان جهت شرکت در این نشستها می توانند با شماره تلفن  ۰۲۶۱۴۴۲۸۸۲۸

تماس حاصل نمایند

گروه درویش با افتخار تقدیم می نماید:

بی دف بر ما میا که ما در ثوریم        برخیز و دهل بزن که ما منصوریم

         کنسرت بزرگ دفنوازان درویش به سرپرستی محمد شهاب قاسمی 

                                 به مناسبت نیمه شعبان

زمان:    ۱۵/۵/۱۳۸۸          ساعت ۲۲

مکان :کرج.چهار راه طالقانی. تالار بزرگ شهیدان فلاح نژاد

     حضور در این اجرا برای کلیه هنردوستان و هنرمندان  ازاد است

      بر در گه دوست هر که صادق برود    تا حشر ز خاطرش علائق برود

      صد ساله نماز عابد صومعه دار          قربان سر نیاز عاشق برود 

در عرفان ذکر که قسمت اول تقسیمبندی است نقش بسیار مهمی دارد.بین عرفا ذکر حق جایگاه بسیار مهمی دارد تا حدی که به زمزمه با معشوق مرسوم است و لحظه ای هم از ان غافل نیستند  حتی معتقدند که طپش قلب انسان ریتمی است برای ذکر و باید سعی کرد به تعداد ضربات قلب ذکر گفت و به زبانی دیگر تمرکز عمیق و دمبدم در ستایش معشوق .

ذکر که دائم بر زبان عارف جاریست از او عاشقی حیران و پریشان می سازد و حضورش در این زندگی مادی کمتر می شود .ذکر شالوده اصلی عرفان است و طریقت عرفانسیت اساسا ذکر حق گفتن محور اصلی زندگی یک فرد عارف است.

              تا می توانی مدام باش به ذکر       کز ذکر ترا راه نمایند به فکر

              محرم چو شدی در حرم اجلالش    بینی به یقین جمال معشوقه بکر 

سالک در پرتو همین ذکر به ارامش دست می یابد و قلب و روحش ارامش خاصی می گیرد .در همه ادیان و مذاهب و گروه ها  ذکر نقش اساسی و محوری دارد اگر ذکر را از هر عبادتی حذف کنیم باقی مانده ارزش چندانی ندارد  .لذا اهمیت ذکر در زندگی ستایشی همانند تنفس است در زندگی مادی .در عرفان ذکر به سه دسته تقسیم می شود  :ذکر زبانی .ذکر قلبی .ذکر سری

اذکار همواره کوتاه و قوی هستند و بیشتر در جهت تائید توحیدی اندیشیدن و اظهار بندگی به درگاه حق

                                      تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

                                        توحید به نزد او محقق نشود

                                       توحید حلول نیست نابودن توست 

                                      ور نه به گزاف باطلی حق نشود